روش های جوشکاری لوله استیل

جوشکاری لوله استیل به دلیل استفاده فراوان از لوله های استیلی در صنایع گوناگون از جمله صنعت ساختمانی، نفت و گاز و پتروشیمی، معدن، خودروسازی، دریانوردی و… بسیار مهم است. لوله‌های استیل به دلیل ویژگی‌های منحصر به فرد خود برای مصارف متعدد استفاده می‌شود بنابراین آشنایی با رایج ترین روش جوشکاری لوله استیل به شما کمک می کند تا با توجه به خواص فیزیکی و مکانیکی استیل و انتخاب لوله‌های مناسب، در هر کاربرد بهترین کارایی و عملکرد را داشته باشید.

در این مطلب با فروشگاه شهر استیل عرضه کننده انواع ورق استنلس استیل و لوله استیل همراه شوید تا درباره انواع روش جوش لوله استیل بیشتر بدانیم.

قبل از آن که به روش های جوشکاری لوله استیل بپردازیم بهتر است با این فولاد محبوب بیشتر آشنا شویم. استیل یکی از رایج‌ترین آلیاژهای آهن است که شامل آهن، کربن و سایر عناصر مهم مانند منیزیم، کروم، نیکل، وانادیوم و مولیبدن می باشد.

این آلیاژ به دلیل خصوصیات بی‌نظیر خود مانند قابلیت شکل‌دهی، استحکام، مقاومت در برابر زنگ زدگی، مقاومت در برابر سایش و… در صنایع مختلف از جمله خودروسازی، ساخت و ساز، صنایع فولاد و غیره استفاده می‌شود.

در واقع، لوله استیل به دلیل خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خود، از جمله قابلیت انعطاف، مقاومت در برابر خوردگی و حرارت، طول عمر بالا و قابلیت بازیافت، به عنوان یکی از آلیاژهای مهم و کاربردی در صنعت شناخته شده است.

روش های جوشکاری لوله استیل

جوشکاری لوله استیل فرایندی است که در آن اتصالات دائمی بین دو قطعه استیلی مانند فولاد کربن، فولاد ضد زنگ و آلیاژهای فولادی دیگر مانند لوله استیل 304 برای پرداخت لوله استیل انجام می شود.

در جوش لوله استیل ابتدا نقاطی که قرار است جوش داده شوند، با استفاده از ابزارهای ویژه به دقت انتخاب و سپس به صورت دائم به هم پیوند می خورند. توان و استحکام جوشکاری لوله استیل به جنس قطعات و سایز و ضخامت آن‌ بستگی دارد.

ویژگی/روش	TIG (GTAW)	MIG/MAG (GMAW)	SMAW (جوشکاری با الکترود دستی)
دقت و کیفیت جوش	بالا (بهترین کیفیت، نفوذ و ظاهر عالی)	متوسط تا خوب (ظاهر خوب، سرعت بالا)	متوسط (کیفیت وابسته به مهارت جوشکار و نوع الکترود)
سرعت جوشکاری	پایین (نیاز به دقت و مهارت بالا)	بالا (به‌ویژه در حالت‌های اتوماتیک و نیمه‌اتوماتیک)	پایین تا متوسط
سهولت استفاده/مهارت	بالا (نیاز به مهارت و تجربه زیاد)	متوسط (نسبتاً آسان‌تر از TIG برای شروع، نیاز به مهارت برای جوش‌های با کیفیت)	متوسط (نیاز به مهارت در کنترل قوس و سرباره)
کنترل حرارت ورودی	عالی (کنترل دقیق حوضچه مذاب)	متوسط (کمتر از TIG، بیشتر از SMAW)	متوسط تا پایین (حرارت ورودی می‌تواند بالا باشد)
گاز محافظ	ضروری (معمولاً آرگون خالص)	ضروری (آرگون، مخلوط آرگون و CO2​ یا اکسیژن، هلیوم)	نیاز به گاز محافظ ندارد (پوشش توسط فلاکس الکترود)
فلز پرکننده (فیلر)	مورد نیاز (سیم‌های بدون پوشش، انتخاب بر اساس گرید استیل)	مورد نیاز (سیم‌های قرقره‌ای، انتخاب بر اساس گرید استیل)	بخشی از الکترود (سیم مغزی پوشش‌دار)
مناسب برای ضخامت	لوله‌های نازک تا متوسط (بهترین برای < 3mm)	لوله‌های متوسط تا ضخیم (کارآمد در سرعت بالا)	لوله‌های متوسط تا ضخیم
موقعیت جوشکاری	عالی (کنترل بالا در تمام موقعیت‌ها، به‌ویژه برای لوله‌های ثابت)	خوب (محدودیت‌هایی در موقعیت‌های خاص بدون مهارت بالا)	خوب (قابل استفاده در اکثر موقعیت‌ها)
هزینه تجهیزات	بالا	متوسط تا بالا	پایین
نیاز به پاکسازی داخلی (Purging)	بسیار حیاتی (برای جلوگیری از شکرک زدن)	حیاتی (برای جوش‌های با کیفیت و جلوگیری از شکرک زدن)	ضروری (در صورت نیاز به کیفیت بالا در پشت جوش)
کاربردهای رایج در لوله استیل	صنایع غذایی و دارویی، هوافضا، پزشکی، لوله‌های با کیفیت بالا، صنایع هسته‌ای و شیمیایی	ساخت و ساز، خطوط لوله صنعتی با حجم بالا، جایی که سرعت و راندمان مهم است، لوله‌های ضخیم‌تر	تعمیرات، سازه‌های صنعتی، لوله‌های غیرحساس، جوشکاری در محیط‌های باز یا با دسترسی محدود به تجهیزات پیچیده
معایب	سرعت پایین، نیاز به مهارت زیاد، تجهیزات گران‌تر، حساسیت به آلودگی باد	پاشش (Spatter)، نیاز به تمیزکاری اولیه و نهایی، کنترل حرارت کمتر از TIG، نیاز به فضای مناسب برای گاز محافظ	تولید سرباره (Slag) و نیاز به تمیزکاری پس از جوش، پاشش بالا، کیفیت پایین‌تر در مقایسه با TIG/MIG

در حال حاضر انواع مختلفی از روش‌های جوشکاری برای ایجاد اتصالات لوله استیل موجود است، از جمله:

 جوشکاری لوله استیل با الکترود

جوشکاری لوله فولادی با الکترود یا قوس الکتریکی یکی از رایج‌ترین و قدیمی ترین روش‌های جوشکاری است که برای ایجاد اتصال دائمی بین دو قطعه از استیل با ضخامت حداقل 3 میلی متر استفاده می‌شود. این روش جوشکاری برای صنایع سنگین کاربرد دارد و در ساخت قطعات و تعمیرات بخش های غیرقابل دسترسی بکار می‌رود.

همچنین جوشکاری با قوس الکتریکی مناسب برای اتصال قطعات و لوله استیل ضخیم است. هر چند این روش هم برای کاربردهای کوچک و هم بزرگ بسیار کارآمد است اما به دلیل دقت و تخصصی بودن عملکرد آن، بهتر است توسط جوشکاران ماهر انجام شود.

روش جوش لوله استیل با الکترود و تجهیزات آن

برای جوشکاری با قوس الکتریکی، قطعه استیل پس از پاکسازی و شستشو لوله استیل ۳۱۶، بر روی یک سطح صاف و مناسب قرار می‌گیرد. الکترود (زیر قوس) نزدیک به قطعه قرار داده می‌شود و با اعمال فشار به الکترود، قوس الکتریکی بین قطعه و الکترود ایجاد می‌گردد.

در این هنگام دمای قوس به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد و فلز پایه در نواحی مورد نظر نرم و ذوب می شود و در نهایت یک اتصال جوش دائمی ایجاد می‌گردد.

برخی از تجهیزات اصلی برای جوشکاری لوله فولادی با الکترود عبارتند از:

• منبع برق: این منبع در حالت ثابت یا پرتابل می‌تواند برای تأمین برق لازم برای جوشکاری استفاده شود.
• قطب های جوشکاری: قطب های جوشکاری، همان الکترودهایی هستند که به طور خاص برای جوشکاری لوله فولادی با الکترود طراحی شده‌اند.
• سیم جوشکاری: سیم جوشکاری برای تأمین خوردگی المنت‌های دائمی و ایمنی اتصالات استفاده می‌شود. این سیم ها معمولا از روی و فولاد ساخته می‌شوند و با کربن متوسط یا عناصری چون منیزیم، کروم یا مولیبدن ترکیب می گردد.
• آرگون: آرگون یک گاز گران است، مهمترین ویژگی آن پایداری دماست و در جوشکاری استفاده می‌شود.
• دستگاه‌های مربوط به برش و شناسایی اتصالات: این دستگاه‌ها برای برش لوله استیل به صورت دقیق و بررسی و تشخیص صحت جوشکاری و اتصالات استفاده می‌شود.

 جوشکاری لوله استیل با لیزر

جوشکاری لوله فولادی با پرتو لیزر برای ایجاد اتصال دائمی بین قطعات استیل با استفاده از پرتو لیزر صورت می‌گیرد. حرارات ورودی کم و سرعت بالا مهمترین ویژگی جوشکاری لوله استیل با لیزر به عنوان یک روش کاملا اتوماتیک است.

این روش جوشکاری باعث ایجاد اتصالاتی با کیفیت بالا و عملکرد بهتر در مقابل فشار، حرارت و رطوبت می‌شود. جوشکاری با پرتو لیزر نیاز به کوره گرمایی یا اتلاف شدن انرژی ندارد و باعث برش آسان و کنترل دقیق فرآیند جوشکاری می‌شود.

یکی دیگر از مزایای جوشکاری لوله فولادی با پرتو لیزر این است که ورودی پرتو با زاویه شدید باعث جذب انرژی در ناحیه جوش شده و این مزیت بیشتر در فرآیند جوشکاری با پوشش شیشه ای برای محافظت از حرارت با انتقال سریع انرژی از ناحیه جوش به پوشش ایجاد می‌گردد.

همچنین با استفاده از پرتو لیزر، جوش لوله استیل به طور دقیق‌تر و بدون تولید لایه اکسید انجام می‌شود، که این امر نیاز به پردازش‌های بیشتر را در مراحل بعدی کاهش می دهد.

 روش جوشکاری لوله استیل با لیزر

در جوشکاری با این روش، پرتو لیزر در ناحیه جوشکاری اعمال شده و باعث ذوب قسمت‌هایی از فلز می‌شود. پس از ذوب این قسمت‌ها، کنترل و توزیع دقیق مواد ذوبی به وسیله متریال محافظت کننده ایجاد و در نهایت فرآیند اتصال انجام می‌شود.

با استفاده از لیزر خصوصیات فیزیکی و شیمیایی محل جوش به طور قابل توجهی تغییر می‌کند و اتصال دائمی برای قطعات استیل ایجاد می‌گردد.

 جوشکاری TIG

در این روش با استفاده از یک قلم TIG، قطعات استیل به هم جوش داده می‌شوند. این روش برای جوش قطعات نازک و دقیق طراحی شده است و معمولاً برای کاربردهای خاصی مانند جوشکاری لوله‌های فولادی و مخازن انتخاب می‌شود.

جوشکاری لوله استیل با روش TIG، نیاز به آموزش و دانش فنی برای بررسی پارامترها و تنظیمات جوشکاری دارد بطوریکه چرخه یادگیری و کسب تجربه در این روش برای دستیابی به کیفیت جوشکاری ایده‌آل حیاتی است.

با این حال، جوشکاری لوله فولادی با روش TIG به دلیل قدرت کنترل و دقت بالای آن، برای پروژه‌هایی که نیاز به جوش دقیق و تمیزی دارند، به عنوان یکی از بهترین روش‌های جوشکاری شناخته می‌شود.

 جوشکاری MIG

در این روش که به آن جوشکاری قوسی یا جوشکاری با گاز محافظ GMAW نیز گفته می شود بین دو قطعه بصورت نیمه اتوماتیک، با استفاده از یک سیم جوش با اندازه‌گیری مشخص، اتصال محکمی ایجاد می شود. در جوشکاری MIG شعله گاز محافظ با دقت به محل جوش اعمال می‌شود.

در واقع در جوشکاری لوله فولادی با روش MIG، یک سیم تغذیه روی قطعات استیل قرار می گیرد و سپس با استفاده از گاز محافظ، فلز جوش داده‌شده محافظت می‌شود.

در حال حاضر MIG welding یکی از روش‌های رایج جوشکاری لوله استیل 310 در صنعت است و برای جوش دادن قطعات ضخیم و نواحی وسیع در صنایعی چون پتروشیمی، نفت و گاز، دریایی، نظامی و… کاربرد دارد. از مزایای دیگر استفاده از روش MIG علاوه بر قابلیت جوش دادن قطعات بزرگ، جوشکاری با سرعت بالا و تولید جوش باکیفیت است.

با این حال، برای جوش غیر آلیاژی و آلیاژی با خواص فیزیکی خاص باید مواد جوشکاری مناسب و پارامترهای لازم در نظر گرفته شود.

آموزش جوشکاری لوله ثابت و چرخان

یکی از مهم‌ترین عوامل موثر بر کیفیت جوش، نحوه قرارگیری لوله‌ها حین جوشکاری لوله فولادی است. به طور کلی، دو حالت اصلی برای جوشکاری لوله وجود دارد: جوشکاری لوله ثابت و جوشکاری لوله چرخان.

جوشکاری لوله ثابت

در این روش، لوله در یک موقعیت ثابت قرار می‌گیرد و جوشکار با حرکت دادن مشعل جوشکاری، دور تا دور لوله را جوش می‌دهد. این روش برای لوله‌های با قطر کوچک و ضخامت کم مناسب‌تر است. از مزایای آن میتوان به ساده تر بودن جوشکاری لوله های فولادی برای افراد مبتدی و بالاتر بودن کنترل جوشکار بر جوش و اتصالات است. البته به دلیل حرکت جوشکار دور تا دور لوله، این روش زمان‌برتر است و در صورت بالا بودن میزان جوش، جوشکار در طول فرآیند جوشکاری ممکن است خسته شود و این امر بر کیفیت جوش تاثیر بگذارد.

جوشکاری لوله چرخان

در این روش، لوله به آرامی حول محور خود می‌چرخد و جوشکار در یک نقطه ثابت قرار گرفته و مشعل جوشکاری را به دور لوله حرکت می‌دهد. این روش برای لوله‌های با قطر بزرگ و ضخامت زیاد مناسب‌تر است. در این روش به دلیل چرخش لوله، سرعت جوشکاری افزایش می‌یابد. همچنین به دلیل حرکت یکنواخت لوله، کیفیت جوش در تمام طول درز یکنواخت‌تر است برخلاف روش لوله ثابت، جوشکار در یک نقطه ثابت قرار می‌گیرد و خستگی کمتری را تجربه می‌کند.

از آنجایی که برای چرخاندن لوله به تجهیزات خاصی مانند دستگاه چرخاننده لوله نیاز است، در هر مکان و هر شرایطی نمی‌توان از این شیوه استفاده کرد. علاوه بر این تنظیمات و کنترل‌های بیشتری نسبت به روش ثابت نیاز دارد و جوشکار باید مهارت بالایی داشته باشد.

جوشکاری لوله‌های استیل نارک

جوشکاری لوله‌های استیل با دیواره نازک، به دلیل ویژگی‌های خاص فولاد ضد زنگ و ابعاد ظریف قطعه کار، چالش‌های منحصربه‌فردی را به همراه دارد که نیازمند دقت بالا و تکنیک‌های خاصی است. یکی از اصلی‌ترین مشکلات، حساسیت استیل به حرارت بالا و احتمال تاب‌دیدگی یا سوختگی است. به دلیل هدایت حرارتی پایین‌تر استیل نسبت به فولاد کربن، حرارت تمایل دارد در منطقه جوش متمرکز بماند که این مسئله می‌تواند منجر به تاب‌دیدگی شدید لوله استیل نازک و از بین رفتن شکل دایره‌ای آن شود.

علاوه بر این، پدیده “شکرک زدن” (Sugaring یا Oxidation) در سمت داخلی جوش، به دلیل واکنش کروم با اکسیژن در دماهای بالا، یک نگرانی جدی است. این شکرک‌ها مقاومت به خوردگی را به شدت کاهش داده و می‌توانند محلی برای تجمع آلودگی در کاربردهای بهداشتی باشند. کنترل دقیق نفوذ و جلوگیری از ذوب شدن بیش از حد لبه‌ها نیز از دیگر چالش‌ها در این ضخامت‌های کم است.

برای غلبه بر این چالش‌ها، تکنیک‌های جوشکاری خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرند. جوشکاری TIG (Tungsten Inert Gas)، به دلیل کنترل دقیق قوس و تزریق حرارت، به عنوان روش اصلی و ایده‌آل برای جوشکاری لوله‌های استیل نازک شناخته می‌شود. استفاده از جریان آمپر پایین، سرعت جوشکاری بالا و فیلر مناسب و نازک برای جلوگیری از تجمع حرارت و ذوب بیش از حد ضروری است. این روش را در ابتدای مقاله به صورت مفصل توضیح داده ایم.

جوشکاری لوله استیل مانیسمان

لوله استیل مانیسمان قابلیت جوشکاری دارد. این نوع لوله ها از جنس فولاد ضد زنگ با ترکیبات شیمیایی خاصی تولید می‌شوند که قابلیت جوشکاری بالایی دارند. با استفاده از روش‌های مناسب جوشکاری، می‌توان به راحتی این لوله ها را به هم وصل کرد و در ساختمان‌سازی، صنعت نفت و گاز، خودروسازی و صنایع دیگر استفاده کرد.

برای جوشکاری لوله استیل مانیسمان، از روش‌های جوشکاری TIG (Tungsten Inert Gas) و MIG (Metal Inert Gas) استفاده می‌شود. در روش TIG، یک الکترود تنگستن با استفاده از جریان الکتریکی، قطعه فلزی را گرم می‌کند و در عین حال گاز آرگون برای جلوگیری از اکسیداسیون فلز، به قطعه فلزی تزریق می‌شود.

در روش MIG نیز، با استفاده از جریان الکتریکی و گاز آرگون، قطعات فلزی با هم جوش داده می‌شوند. این روش‌ها برای جوشکاری لوله استیل مانیسمان بسیار مناسب هستند و در نتیجه، لوله های استیل مانیسمان با کیفیت بالا و قابل اطمینان تولید می‌شوند.

یکی دیگر از فرایندهایی که بر انواع لوله استنلس اعمال می‌شود خم کردن لوله استیل است لذا توصیه می‌شود مطلب خمکاری لوله استیل را مطالعه نمایید.

شهر استیل وارد کننده انواع محصولات استنلس استیل از جمله انواع ورق استیل، پروفیل استیل، لوله‌های استیل و… است. برای مشاوره رایگان خرید ورق استیل و استعلام قیمت استیل با شماره‌های زیر تماس حاصل فرمایید.

02168559

روش‌های جوشکاری استیل 304 و تأثیر گریدها بر انتخاب روش

گریدهای مختلف استیل قطعاً در انتخاب روش جوشکاری و پارامترهای آن تأثیرگذار هستند. نوع گرید استیل و رده لوله استیل، فیلر مصرفی، گاز محافظ، پارامترهای جوشکاری و نیاز به عملیات حرارتی قبل و بعد از جوشکاری را به طور مستقیم تحت تأثیر قرار می‌دهد. استیل 304 که جزو پرکاربردترین فولادهای زنگ نزن آستنیتی است، به دلیل ترکیب شیمیایی خاص خود و ساختار آستنیتی، قابلیت جوشکاری بسیار خوبی دارد. رایج‌ترین و توصیه‌شده‌ترین روش‌ها برای جوشکاری استیل 304، جوشکاری TIG (GTAW) و جوشکاری MIG (GMAW) هستند. TIG به دلیل کنترل دقیق حرارت ورودی و ایجاد جوش‌های بسیار تمیز و با کیفیت بالا، برای کاربردهایی که زیبایی ظاهری و مقاومت به خوردگی عالی حیاتی است، ایده‌آل محسوب می‌شود. MIG نیز به دلیل سرعت بالاتر و مناسب بودن برای ضخامت‌های بیشتر، در تولیدات انبوه و سازه‌های بزرگتر کاربرد دارد.

نکته کلیدی در تمام این روش‌ها، کنترل حرارت ورودی برای جلوگیری از تشکیل کاربیدهای کروم که منجر به حساسیت‌زدایی و کاهش مقاومت به خوردگی می‌شود و همچنین استفاده از گاز محافظ مناسب و فلز پرکننده سازگار با گرید 304 است. برای مقاطع ضخیم‌تر 304 (نه 304L) ممکن است پس از جوشکاری، عملیات حرارتی آنیل فلزات برای بازیابی مقاومت به خوردگی نیاز باشد.

استاندارد جوشکاری لوله های فولادی

استانداردهای جوشکاری لوله‌های فولادی، مجموعه‌ای از قوانین، دستورالعمل‌ها و مشخصات فنی هستند که برای اطمینان از کیفیت، ایمنی و یکپارچگی جوش‌ها در سیستم‌های لوله‌کشی به کار می‌روند. این استانداردها، پارامترهای مختلفی از جمله نوع جوش، مواد مصرفی، روش‌های بازرسی و شرایط محیطی را پوشش می‌دهند. استاندارد جوشکاری لوله های فولادی باعث افزایش عواملی مانند ایمنی، کیفیت جوش، یکنواختی و پایداری می‌شود.

برخی از مهم‌ترین استانداردهای جوشکاری لوله‌های فولادی عبارتند از:

1. API 1104: این استاندارد توسط موسسه نفت آمریکا (API) تدوین شده و برای جوشکاری لوله‌های فولادی کم آلیاژ که با روش‌های جوشکاری قوسی و گاز انجام می‌شود، کاربرد دارد. این استاندارد، راهنمای جامعی برای جوشکاری لوله‌های مورد استفاده در صنایع نفت و گاز ارائه می‌دهد.
2. ASME B31.3: این استاندارد توسط انجمن مهندسان مکانیک آمریکا (ASME) تدوین شده و برای ساخت لوله‌های نیروگاهی استفاده می‌شود. این استاندارد، الزامات مربوط به طراحی، ساخت و بازرسی لوله‌های نیروگاهی را مشخص می‌کند.
3. EN ISO 15614-1: این استاندارد، یک استاندارد بین‌المللی است که برای جوشکاری فولادهای کربنی و کم آلیاژ استفاده می‌شود. این استاندارد، الزامات مربوط به صلاحیت جوشکاران، روش‌های جوشکاری و بازرسی جوش را مشخص می‌کند.

پاکسازی داخلی در جوشکاری لوله استیل

پاکسازی داخلی (Purging) یک تکنیک حیاتی و ضروری در جوشکاری لوله‌های استیل، به‌ویژه در کاربردهای حساس مانند صنایع غذایی، دارویی، پتروشیمی و هسته‌ای است. این فرآیند شامل تزریق یک گاز خنثی به فضای داخلی لوله در ناحیه جوشکاری است تا اکسیژن موجود در آن فضا را قبل و در حین جوشکاری حذف کند. هدف اصلی پرجینگ، جلوگیری از اکسیداسیون سطح داخلی جوش است.

بدون این فرآیند، کروم موجود در استیل در دماهای بالای جوشکاری با اکسیژن هوا واکنش داده و باعث ایجاد یک لایه اکسیدی ضخیم و سیاه رنگ به نام شکرک می‌شود. این شکرک‌ها به شدت مقاومت به خوردگی استیل را کاهش می‌دهند و می‌توانند محلی برای تجمع باکتری‌ها و آلودگی‌ها باشند که در صنایع بهداشتی و فرآیندی غیرقابل قبول است. با ایجاد یک اتمسفر محافظ از گاز خنثی در داخل لوله، از تشکیل این لایه‌های مضر جلوگیری شده و یک جوش تمیز، براق و مقاوم به خوردگی در سمت داخلی لوله به دست می‌آید.

سخن پایانی

شما در این مطلب با موضوع روش های جوشکاری لوله استیل همراه ما بودید. دقت کنید در جوش دادن استیل با استفاده از تکنیک های معرفی شده، برای جلوگیری از تغییر در خواص فلز و مقطع جوش، باید دقت و کاردانی لازم را داشته باشید. همچنین جوش لوله استیل باید با استفاده از تجهیزات و مواد با کیفیت و با رعایت استانداردهای ایمنی و کیفیت انجام شود. همچنین، باید مطمئن شوید که جوش لوله استیل با نیاز‌های شما در مورد قابلیت انعطاف و مقاومت در برابر خوردگی سازگار است. در نهایت، باید به دقت ابعاد و ضخامت لوله استیل را اندازه‌گیری کرده و با توجه به نیاز خود، از جوشکاران ماهر و مجرب برای انجام کار استفاده کنید . در پایان امیدواریم از این مطلب بهره لازم را برده باشید.